
هزاران خانواده هنوز در آستانهٔ زمستان زیر خیمهها زندگی میکنند. یک سال پس از زلزلهٔ ویرانگر هرات، بازسازی به کندی پیش میرود و بسیاری از آسیبدیدگان همچنان بیخانمان هستند.
زلزلهٔ مهر ۱۴۰۲ با بزرگی ۶.۳ ریشتر، بیش از ۱۵۰۰ نفر را کشت و دهها هزار خانه را ویران کرد. سازمانهای بینالمللی وعدهٔ کمک دادند، اما تنها بخش کوچکی از این وعدهها عملی شده است.
فاطمه، مادر سه فرزند از روستای زندهجان، میگوید: «ما هنوز زیر خیمه زندگی میکنیم. زمستان نزدیک است و هیچکس به فکر ما نیست. بچههایم مریض میشوند.»
مقامهای محلی میگویند کمبود بودجه و مشکلات لجستیکی، مانع اصلی بازسازی هستند. در همین حال، سازمانهای امدادرسان هشدار میدهند که اگر تا قبل از زمستان اقدامی نشود، یک فاجعهٔ انسانی دیگر در راه خواهد بود.


